w piątek przywiozłam mamę z sanatorium i już w sobotę spakowałam mamę i ciocię do auta i ruszyłam z nimi pokazać im hacjendę :)
obie były w szoku... wcale a wcale nie spodziewały się, że jest to taki kawał ziemi. no ale oczywiście nie obyło się bez delikatnego narzekania... "o matko święta, ile tam roboty!" :P niemniej jednak obie dzielnie przystąpiły do pomocy ;D
pod nóż poszły rosnące za garażami drzewka owocowe... plan-odratować co się da. ciocia, jako że sama podcina swoje drzewka, została głównym podcinaczem. a ja z mamą zajęłam się ogarnianiem pod drzewami. grabienie, zbieranie szkła i innych śmieci, zbieranie gałęzi i kolejnych chaszczy...
efekt:
na razie pod nóż poszły 3 drzewka... wstępne przycinanie przerzedziło je trochę. nie miałyśmy drabiny, więc wycięte zostało to, do czego można się było dostać od dołu.
w niedzielę za to wycinki ciąg dalszy. tym razem uzbroiłyśmy się w drabinę. ciocia ciachała dalej drzewka owocowe, mama ogarniała teren pod nimi (śmieci, gałęzie i spółka) a ja zajęłam się śmietniskiem na części padokowo-placowej... oblech... zbierać ręcyma (oczywiście w rękawiczkach) czyjeś śmieci... bleeeee....
ale robiąc to powtarzałam sobie w duchu:
"tu na razie jest ściernisko, ale będzie moje małe Las Pegaz"
co jest jeszcze do zrobienia? a no właśnie to:
damy rade :P
pewnie, że dacie radę.
OdpowiedzUsuńz taką ekipą wszystko jest możliwe!!